Bülbüller seni söyler biz dinlerdik Gülpembe
Sen gelince bahar gelir Gülpembe
Dereler seni çağlar sevinirdik Gülpembe
Güz yağmurlarıyla bir gün göçtün gittin inanamadık Gülpembe
Bizim iller sessiz bizim iller sensiz olamadı Gülpembe
Dudağımda son bir türkü Gülpembe
Hala hep seni söyler seni çağırır Gülpembe
Bu şarkıyı her dinlediğimde anneannem geliyor aklıma.. Sen öyle özel bir kadın ki …Güler yüzün, sabrın, iyi niyetin, becerikliliğin, yoktan var edişin, kocaman yüreğin, herkesi eşit seven kalbin. Hiç unutmadım ki……..
Yaz tatillerinde annemle yada yalnız anneannemin yanına geliyorduk.Zaman içinde anladım ki ben yaz tatillerini değil anneannemi seviyormuşum.
Anneannem zamanının büyük bir bölümünü mutfakta geçiriyordu. Küçücük bir mutfağı vardı. Bu küçücük bir mutfakta neler neler üretirdi bilemezsiniz. Yemek tarzı Osmanlı Mutfağı idi. Ben anneannemin yardımcısı olmuştum zamanla. Önce bulaşıklarla başladım işe sonra yemek karıştırmaya yardımcı oldum. O mutfakta çalışırken onu izlemek çok hoşuma giderdi. Onun sakinliği, yemeklere kattığı bir tutam sevgiyi izlerdim. Bunları yaparken anneannem hayata dair nasihatlarda bulunurdu.
Hatırladığım kadarı ile birkaç nasihatı * Gülümse * İşinin kulbunu bırakma * Erken kalk işin erken bitsin. ……
Dedem yemek konusunda çok titizdi. Anneannem bu inceliği çok iyi bilirdi. Yemeklerini kendi servis yapardı.Kimseye bu konuda güvenmezdi. Güzel bir yemekten sonra ne içilir? Tabi ki Türk Kahvesi. Dedem kahvesini anneannemin elinden içerdi.
Canlarım benim.Sizden öğrendiklerimi elimden geldiğince yapmaya çalışıyorum. Mekanınız cennet olsun. Dualarım hep sizinle. Sizi çok seviyorum.SİZİ HİÇ UNUTMADIM…..
Sen gülünce güller açar Gülpembe